In het kader van het actuele begrotingsdebat lees ik allerlei straffe opinies. We willen geen hogere belastingen. De overheid moet eerst maar eens besparen op zichzelf.
Beide standpunten zijn begrijpelijk. Sterker nog, ik vermoed dat ook Bart De Wever het in grote lijnen eens is met die uitgangspunten.
De moeilijkheid begint wanneer we die principes proberen te vertalen naar de werkelijkheid.
Je kunt niet van de ene dag op de andere drastisch snoeien in de overheidsuitgaven zonder dat dit gevolgen heeft voor de werking van de overheid of de dienstverlening aan burgers. Dat betekent uiteraard niet dat we alles zomaar moeten behouden. Integendeel. We moeten ons voortdurend de vraag stellen welke taken de overheid moet opnemen, welke dienstverlening noodzakelijk is en waar het efficiënter kan.
Maar een overheid afbouwen vraagt tijd. Burgers, bedrijven en organisaties moeten zich kunnen aanpassen wanneer bepaalde diensten verdwijnen of veranderen.
Helaas hebben opeenvolgende regeringen nagelaten om tijdig voldoende structurele hervormingen door te voeren. Daardoor zijn we in een situatie beland waarin de budgettaire druk groot is en de tijd om bij te sturen beperkt. We kunnen niet langer uitsluitend rekenen op de opbrengsten van hervormingen die pas over enkele jaren voelbaar worden.
En wanneer de tijd dringt, komen bijkomende inkomsten al snel op tafel.
Dat is geen prettige boodschap. Ook ik betaal niet graag meer belastingen of taksen. Maar ik ben wel bereid om een bijdrage te leveren als die deel uitmaakt van een geloofwaardig en samenhangend plan.
Wat ik niet wil, is een overheid die vandaag de belastingen verhoogt en de noodzakelijke hervormingen vervolgens opnieuw voor zich uitschuift.
Wie van burgers inspanningen vraagt, moet zelf ook verantwoordelijkheid nemen. Dat betekent kritisch kijken naar de omvang en efficiëntie van het overheidsapparaat, bestaande uitgaven durven herbekijken en keuzes maken over de taken die de overheid in de toekomst wel of niet opneemt.
Extra inkomsten mogen geen excuus worden om moeilijke beslissingen uit te stellen. Ze moeten samengaan met hervormingen die ervoor zorgen dat de overheid op termijn efficiënter werkt en haar middelen gerichter inzet.
Ik verwacht dus geen wonderoplossing en evenmin een overheid die van vandaag op morgen alles op orde krijgt. Wel verwacht ik een duidelijke langetermijnvisie, concrete doelstellingen en de politieke moed om die ook daadwerkelijk uit te voeren.
Want uiteindelijk gaat het niet alleen over hoeveel belastingen we betalen. Het gaat ook over wat we met dat geld bereiken, welke overheid we daarvoor nodig hebben en welke rekening we doorschuiven naar de volgende generaties.
Ik ben bereid mee te betalen aan een oplossing. Maar ik wil wel dat de overheid bewijst dat ze zelf even bereid is om te veranderen en verder kijkt dan de begroting van vandaag.
deel je mening met me op mijn LinkedIn-pagina