Intussen liggen de meeste kerst- en nieuwjaarsfeestjes weer achter ons. En dus ook het uitdelen en ontvangen van cadeautjes. Met jonge kinderen zijn dat echte hoogdagen, maar eerlijk? Ik vind het zelf nog altijd leuk om een pakje te krijgen.
Hoe die cadeautjes worden uitgewisseld is vaak een familietraditie, die zich (bij ons althans) aanpast naarmate de situatie verandert. Kleine kinderen krijgen gewoon cadeautjes, grotere doen mee met het “naampjes trekken”. En natuurlijk hoort het raden wie voor wie een pakje kocht er ook bij.
Maar los van wat je krijgt, is het vooral gezelligheid troef. Lekker eten, enthousiaste kinderen en tijd doorbrengen met mensen die je écht dierbaar zijn.
En soms zit er tussen al die cadeautjes eentje dat blijft hangen. Bijna twee jaar geleden namen we afscheid van Egantis L, mijn paard. Meer dan tien jaar waren we een onafscheidelijk duo. Met haar mocht ik vijf jaar op het hoogste niveau binnen de LRV aantreden met, voor mij, meer dan degelijke resultaten.
Dat ze nu vereeuwigd is op een T-shirt, met haar beeltenis dicht bij mijn hart, heeft me oprecht geraakt. Dergelijke cadeaus zijn meer dan een pakje. Ze zijn herinnering, dankbaarheid en hartverwarmend en die draag je elke dag mee.